O rozwoju budownictwa mieszkaniowego, atrakcyjności obszarów wiejskich, opłacalności rolnictwa, wielu hektarach na kilkudziesięciu działkach, pieniądzach unijnych dla małych gmin i braku przedsiębiorców chętnych do remontowania dróg z Andrzejem Bibrzyckim, wójtem gminy wiejskiej Oświęcim rozmawia Paweł Wodniak.

Panie wójcie, czy gmina typowo wiejska, składająca się wyłącznie z sołectw, ma dzisiaj szanse rozwoju?

- Z pewnością to nie są już te same wioski, co kiedyś. Kiedyś prawie każdy był rolnikiem, sadził, siał, zbierał, hodował zwierzątka. Dzisiaj już tego się w wioskach nie zauważa. Rolnictwo wygląda zupełnie inaczej. Jest niewielu rolników, którzy gospodarzą na dużym areale, zazwyczaj swojej i dzierżawionej ziemi, i żyją właśnie z rolnictwa.

Czyli prawdziwych rolników w gminie Oświęcim można policzyć na palcach?

- Dokładnie, ale czy to właśnie nie powinno tak wyglądać? Kilku, kilkunastu silnych rolników, funkcjonujących na dużym terenie. Niestety dużym problemem jest dla mieszkańców wsi rozdrobnienie działek. Taki rolnik ma hektary, ale w kilkudziesięciu działkach. To gospodarowanie byłoby dzisiaj łatwiejsze, gdyby przed wielu laty udała się komasacja, na którą jednak zgody nie było, bo ludzie kojarzyli ją z kolektywizacją.

Rolnictwo jest dzisiaj opłacalne?

- Każda działalność może być opłacalna, jeśli prowadzi się ją z głową i ma na nią pomysł. Z satysfakcją stwierdzam, że ci nasi rolnicy sobie radzą. Potrafią główkować, liczyć, efektywnie starać się o dopłaty z Unii Europejskiej i dobrze je zagospodarować. Spotykają się również z problemami. Ludzie nie chcą mieć w pobliżu działalności, która w jakikolwiek sposób im przeszkadza. Na przykład poprzez jakieś nieprzyjemne zapachy. Z drugiej strony przepisy mówią, że wszelkie uciążliwości mają się zamknąć w granicach prowadzonej działalności. Ale jak to zrobić w przypadku hodowli zwierząt? Przepisy swoje, a życie swoje.

Jednak kilku, czy kilkunastu rolników rozwoju gminy nie zapewni.

- Gmina cały czas rozwija się pod kątem mieszkalnictwa. Nasze wioski są atrakcyjne dla osób, które chcą wybudować dom i osiąść na wsi. Rekordy popularności bije Poręba Wielka. Ale w całej gminie osiedla się dużo rodzin. Do tej pory, to byli ludzie po trzydziestce. Teraz coraz częściej przychodzą do mnie małżeństwa dwudziestokilkulatków, które chcą się budować zaraz po ślubie i proszą o pomoc w załatwieniu spraw. Pomagam im, bo przecież od tego tutaj również jestem. Przez te ponad 10 lat, które przepracowałem w urzędzie, w gminie przybyło dwa tysiące osób. To jest jedno sołectwo. Gmina rozwija się mieszkaniowo i dlatego przemysłu u nas nie będzie. Są co prawda podmioty, które chcą u nas zainwestować, ale nie chcą prowadzić żadnych uciążliwych działalności.

A co z pieniędzmi unijnymi? Oponenci zarzucają Panu, że gmina z nich nie korzysta.

 

- To nie jest łatwy pieniądz, a poza tym tych pieniędzy to już praktycznie nie ma. No, może coś skapnie z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. A z drugiej strony mógłbym mówić, jak to robią niektórzy, że przecież w gminie prowadzono inwestycje z funduszy Unii Europejskiej. Ale nie robię tego, bo nie gmina była ich beneficjentem.

Nowi mieszkańcy, nowe domy wymagają nowych dróg. Są na nie pieniądze?

- Z drogami jest inny problem. Mamy pieniądze na modernizację, ale nie możemy znaleźć wykonawców. Firmy nie chcą się bawić w kilkadziesiąt metrów drogi, bo wolą wejść na drogi wojewódzkie i krajowe, bo tam są kolosalne pieniądze. Na drobnicę bardzo trudno kogoś znaleźć. Ale i tak uważam, że drogi w gminie nie są w aż tak złym stanie.