Wysłuchałem dzisiaj opowieści mojego kolegi, który kazał Austriakowi przeprosić naród polski za to, że nazwał nas nierobami, potrafiącymi li tylko strajkować, gdy coś im nie pasuje, zamiast się dorabiać. Nawet na kolanach. Zrozumiałem, że patriotą może być nie tylko godny szacunku profesor Bartoszewski, ale zwykły, żyjący koło mnie chłopak z Oświęcimia.

Kumpel dorabiał w Austrii, zbierając jakieś zielsko dla bauera. Pan na włościach po dokonaniu rachunków zysków i strat pojął, że zbyt dużo płaci Polakom. Kiedy Ci zbuntowali się, bo obniżył im stawki, przyrównał nas do pasożytów.

Z wypowiedzi opasłego Austriaka wynikało, że jesteśmy nic nie wartymi ludźmi, gloryfikującymi pierwszego nieroba Wałęsę, któremu nie chciało sie pracować i dlatego przed 28 laty wywołał strajk ogólnokrajowy. I tak już zostało.

Kolega był gotów przywalić swojemu zagranicznemu pracodawcy, jeśli ten nie przeprosi za wypowiedziane słowa całego polskiego narodu. Austriak, bardziej ze strachu, niż z przekonania, w końcu wypowiedział formułkę, której zażądał oświęcimianin. Zaraz potem go z roboty wywalił.

Samotny biały żagiel – pomyślałem sobie po wysłuchaniu opowieści. I wówczas przypomniałem sobie ostatnią edycję programu stworzonego przez TVN „Mam talent”. Nie zamierzam oceniać poziomu poszczególnych wykonawców i tzw. jury, składającego się z kontrowersyjnej Agnieszki Chylińskiej, z jednej strony słodkopierdzącej, z drugiej – chamskiej do bólu Małgorzaty Foremniak i Kuby Wojewódzkiego, który nie rozumie, że jego mózg wielkości orzeszka ziemnego po prostu nie nadaje się do bieżnikowania. Nie w tym rzecz.

Przed tym tzw. jury, na widok którego zrywają boki inteligenciaki, a raczej wykształciuchy Szymon Hołownia i Marcin Prokop, stanął kilkunastoletni chłopak w mundurze legionów Dąbrowskiego. Co sobą zaprezentował? Patriotyzm. Dzieciak zaśpiewał piosenkę legionową o ułanach. To wystarczyło, by w jury, która tak naprawdę stanowi całościowo przypadek do leczenia, drgnęły odruchy patriotyczne. Dziwiłem się, że nawet prymitywni idole pop kultury – zrozumieli intencję nastolatka.

A ten swoim wystąpieniem pokazał rzecz, która powinna być dla nas wszystkich cholernie oczywista: – Jesteśmy Polakami. I naszła mnie refleksja. Spytałem sam siebie: – Z czym kojarzy się dzisiaj Polska Polakowi? Teraz, kiedy rządzący nie potrafią pojąć, że kompromitują nas na całym świecie. Odpowiedziałem sobie natychmiast: – Ze wstydem. Wstydem za tych dwóch, co ukradli księżyc, wstydem z tych, których jeszcze niedawno nazywało się elitami politycznymi.

Dzisiaj w naszym kraju nie ma elit politycznych. Nie liczy się polska racja stanu, tylko prywata. Prawdziwi patrioci są ośmieszani i pozbawiani głosu. Wszechobecny kundlizm schodzi na niższe, samorządowe sfery życia publicznego. Nikt nie pamięta Jana Pawła II, który bodajże w Kielcach w 2001 roku wytykał błędy nowej władzy, tłumacząc jednocześnie swój gniewny ton słowami: - To jest moja Matka ta Ojczyzna.

Teraz ci, którzy są za tę Matkę odpowiedzialni, widzą tylko koniuszek swojego nosa, a naród mają w najgłębszym szacunku. Niektórzy,  być może w dobrej wierze, kopią ich w dupy, ale wychodzi na to, że tylko po to, by im ten szacunek pogłębić.

Ale jest kolega, który pracował w Austrii i zjechał z góry na dół nadętego bauera, który traktował Polaków z góry. Jest też Staszka Balonek z niewielkiej Laskowej, która mimo tego, co młodzi ludzie widzą i słyszą w telewizjach wszelakich, tłumaczy im, że Polska, to jest ich Ojczyzna. I choć sfery prezydencko-rządowe robią wszystko, by naszej Najjaśniejszej Rzeczpospolitej wytargać poduszkę spod głowy, żeby się dłużej nie męczyła, ta kobieta uparcie tłumaczy: - To jest nasza Matka ta Ojczyzna.

Niniejszy felieton dedykuję Stasi Balonek, dzięki której rośnie nam w regionie szczególne grono patriotów.