Paweł Jezierski nie chce zapomnieć o tym, co wydarzyło się prawie rok temu. Jednak stara się myśleć jedynie o pozytywnych stronach tamtego wydarzenia. Nie zrezygnował i zapewne nie zrezygnuje ze swoich marzeń. Wypadek wiele zmienił w jego życiu, ale nie aż tak dużo aby przestał zmieniać świat na lepsze.

Zbliża się nowy rok. Wielu ludzi właśnie teraz podsumowuje wydarzenia mijającego roku. Czy Ty także robisz sobie taki bilans minionego roku?

Wolę nie podsumowywać minionego roku. Był on bardzo bogaty w wydarzenia. Ciężko byłoby mi dokonać takiego bilansu.

Jakbyś miał wybrać dwa najważniejsze wydarzenia mijającego roku, co by to było?

W mijającym roku na szczęście te smutniejsze wydarzenia mnie omijały. Niesamowitą przygodą była dla mnie praca w Szkole Liderów. Byłem koordynatorem Szkoły Letniej. Do moich obowiązków należała m.in. promocja i przygotowywanie programu XVI edycji szkoły. Zostałem zaproszony do współpracy i poczułem się naprawdę wyróżniony spośród wszystkich absolwentów. Była to dla mnie pewnego rodzaju rehabilitacja, powrót do normalnego życia. Poczułem, że mogę coś zrobić, że mogę się komuś przydać. Wykonywałem swoją pracę jak najlepiej potrafię i widziałem, że inni są również zadowoleni z moich osiągnięć.
Oczywiście ważnym wydarzeniem był dla mnie powrót do zdrowia po ciężkim wypadku. Cieszę się, że wreszcie powoli wracam do sił, że mogę cieszyć się życiem. Mam także nadzieję, że wszystko to co złe jest już za mną.

Czy ten wypadek był dla Ciebie czymś, o czym starasz się w tej chwili już nie pamiętać?

Oczywiście staram się żyć przyszłością. Jednak to nie jest tak, że chcę o tym zapomnieć. Mimo wszystko było to cenne doświadczenie. Nauczyłem się cieszyć nawet z tych najmniejszych rzeczy, na które człowiek nie zwraca w codziennym życiu uwagi. Staram się nie myśleć o tych najgorszych momentach, ale całego wydarzenia nie mogę zapomnieć.

Jak ten wypadek zmienił Twoje życie?

Jak już wcześniej wspomniałem nauczyłem się cieszyć z tych najmniejszych rzeczy. Prawie płakałem ze szczęścia kiedy wreszcie mogłem wstać z łóżka o własnych siłach, kiedy mogłem sam załatwić swoje potrzeby fizjologiczne. To jest coś naturalnego, coś nad czym człowiek się nie zastanawia. Dla mnie natomiast był to jakiś kolejny etap powrotu do normalnego życia. Zacząłem mocniej wierzyć w to, że wygram z losem, że to tylko kwestia czasu i ciężkiej pracy.
Okazało się także, że mam wokół siebie wielu przyjaciół. Mogę powiedzieć, że ten czas był dla nich pewnego rodzaju sprawdzianem. Nie opuścili mnie w tych ciężkich chwilach, wytrwali, wiele pomogli. Sprawdziło się przysłowie, iż prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie. Ja miałem to szczęście, że ich spotkałem.

Mówisz tylko o tych pozytywnych wydarzeniach, a co z tymi negatywnymi?

Konsekwencją tego wypadku było to, iż straciłem rok z mojego życia. Na pewno nie jest to nic pozytywnego. Jednak staram się patrzeć na to z niceo innej strony. Nie chcę pamiętać o tych złych rzeczach.

Z tego co wiem to starasz się być aktywny w życiu codziennym, starasz się zmieniać świat na lepszy, jak to robisz?

To nie jest tak, że dopiero po tym wypadku zacząłem być aktywny. To jest jedynie powrót do tego co już wcześniej robiłem. Nie chcę aby ten wypadek cokolwiek zmienił w tej kwestii. Chcę kontynuować moje działania, które w pewnym momencie zostały przerwane. Chcę do tego wrócić. Teraz mam jeszcze więcej motywacji, żeby coś zrobić. Mam jeszcze w głowie wiele pomysłów, które musiałem wtedy przełożyć. Teraz wreszcie mogę do tego wrócić.

Jakie to są pomysły?

Dokładnie dwa tygodnie przed tym pamiętnym wypadkiem zorganizowałem akcję promującą oddawanie krwi. Była to akcja „Mikołaj Krwiopijca”, czyli akcja honorowego oddawania krwi zorganizowana z okazji dnia św. Mikołaja. Oddałem swoją krew i czekałem na legitymację honorowego dawcy krwi. Jednak się jej nie doczekałem. Sam wylądowałem w szpitalu.
Dziś na szczęście mogę już odebrać legitymację i na pewno to zrobię. Chciałabym także oddać krew, która może uratować czyjeś życie. Mój stan zdrowia już mi na to pozwala, nie ma żadnych przeciwwskazań. Postanowiłem, że zrobię to 23 grudnia. Jest to bardzo ważna data dla mnie, jak również dla moich znajomych. Dlatego właśnie tego dnia ja i moi przyjaciele wybierzemy się do szpitala, aby oddać krew. W ten sposób chciałbym upamiętnić tamto wydarzenie. W tym roku będzie nas zaledwie kilku, ale chciałbym zrobić z tego większą akcję. Może już w przyszłym roku uda mi się namówić dużą liczbę osób, która zechce oddać swoją krew dla ratowania innych.

A o czym teraz marzysz?

Najważniejszy jest dla mnie powrót do pełni zdrowia. Ważne są dla mnie również studia. Chciałbym wreszcie je ukończyć, bo troszkę mi się to przedłużyło. Moim marzeniem jest także powrót do jeżdżenia na snowboardzie . Na pewno nie będzie to łatwe, ale marzenia zazwyczaj są ciężkie do zrealizowania. Jeżeli to wszystko uda mi się zrobić, to będzie to znak, że już wszystko jest w porządku, że już wróciłem do pełni sił.