Upały tu, upały tam, wszędzie mówi się o upałach i wciąż przypomina się o rozmaitych sposobach, powinnościach, nakazach, prikazach i środkach, pomagających radzić sobie w klimacie prawie co hawajskim, choć do Hawajów sporo Oświęcimiowi brakuje, bo skoro nawet mały Zator zaczyna nas przeganiać, i to nie kiełbasą (… z karpia), lecz rozsądkiem i pomysłami godnymi zdrowego człowieka, żyjącego na planecie ziemia, a nie w utopijnym świecie braci Grimm, tudzież Andersena...

W każdym razie, upały są upałami i w równym stopniu dotykają wszystkich, bez względu na to, czy jest się Calineczką, czy Królową Śniegu. W Oświęcimiu niewiele mamy miejsc do odpoczynku w gorący weekend, bo choć Sołę przemierza sporo dziesiątków litrów schładzającej rozgrzaną ziemię wody, to rozmaite bakterie, zadomowiwszy się w niej po powodzi, powinny przemawiać do naszego rozsądku, by orzeźwiającej kąpieli w naszej lokalnie narodowej rzece unikać.

 

Mamy za to basen – obiekt godny Oświęcimian dumy i radości znających sekret utrzymywania się na wodzie z ciągłym zachowaniem procesów życiowych. Obiekt sportowy, przez socrealistycznych mistrzów betonu i dysfunkcjonalności zaprojektowany i pomyślany tak, by rodziny z dziećmi, pragnące wspólnego relaksu w środowisku o stuprocentowej wilgotności, po ciężkim tygodniu w fabryce, mogły zaspokoić pragnienie wszędzie, tylko nie tam. Brak, od dawna obiecywanych, brodzików, zjeżdżalni dla najmłodszych i wszystkich tych gadżetów, które znamy z innych pływalni, w innych miastach, w dużej mierze dyskwalifikuje niniejszy ośrodek, jako punkt rekreacji dla klasy robotniczej, mieszczaństwa i chłopstwa.

 

Tym sposobem pozostają rozmaite, mniej legalne kąpieliska, nazywane od ptactwa, gdzie Straż Miejska spokojnie zarabia na zagraniczne wojaże prezydenta, wlepiając amatorom stojącej wody wysokie mandaty, podnosząc tym samym, prestiż „plaży”- co drogie, to prestiżowe: wykąpać się w popowodziowej Sole za darmo i złapać syfa – normalka, ale chcieć zapłacić za to pięćdziesiąt złotych – szacun. Podobnie odbywa się to w prestiżowych sportach ekstremalnych, za które uiszcza się przynajmniej parę stówek, a spadochron i tak nie otwiera się na czas...

 

Długo można zastanawiać się nad tym, co wypada zrobić w Oświęcimiu, aby umilić sobie okres upałów, lecz najprościej jest przekręcić kluczyk i z prędkością halnego znaleźć się w jednej z okolicznych metropolii, które potrafiły zorganizować sobie sensowne baseny w Kętach, w Brzeszczach, w Czechowicach, albo i w Andrychowie. Mniej zamożni Oświęcimianie mogą, zamiast tego, ukryć się w klimatyzowanym supermarkecie, lub w cieniu nowiuteńkiej bramy kopca pamięci i niezgody.

 

Dla każdego coś miłego.