OŚWIĘCIM
"Czas na słowo" - wiersze Wisławy Szymborskiej

Wisława Szymborska (1923-2012) - polska poetka, eseistka i krytyk literacki, a także tłumaczka literatury francuskiej - urodziła się w Bninie koło Poznania. W 1931 roku jej rodzina przeprowadziła się do Krakowa. W Krakowie Szymborska studiowała w latach 1945-1948 polonistykę i socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1953-1981 była członkiem redakcji "Życia Literackiego", gdzie od 1968 roku prowadziła stałą rubrykę "Lektury nadobowiązkowe" (które zostały później opublikowane także w formie książkowej).
 
W latach 1981-1983 wchodziła w skład zespołu redakcyjnego miesięcznika "Pismo" w Krakowie. Wiersze Szymborskiej to unikalna liryka o głębokiej refleksji, intelektualna, zawierająca często wyraźny podtekst filozoficzny. Jej twórczość charakteryzuje precyzja słowa, lapidarność, częste posługiwanie się ironią, paradoksem, przekorą lub żartobliwym dystansem w celu uwypuklenia głębokich treści. Autorka często porusza tematy o charakterze moralistycznym i rozważa egzystencjalną sytuację człowieka jako jednostki i zbiorowości ludzkiej. Uhonorowana Nagrodą Goethego w 1991, a później także Nagrodą Herdera.
 
Wisława Szymborska została laureatką Nagrody Nobla dziedzinie literatury za rok 1996. W uzasadnieniu Komitet Noblowski napisał: za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości.