KĘTY
Sputnik nad Kętami

Dom Kultury w Kętach zaprasza na drugą część I Festiwalu Filmów Rosyjskich Sputnik nad Kętami w dniach od 25 do 29 lutego.

W listopadzie 2011r. KINOdk przy Domu Kultury w Kętach gościło u siebie międzynarodowy Festiwal Filmów Rosyjskich. Ogólnopolska impreza nosi nazwę Sputnik nad Polską i jest organizowana przez Fundację WSPIERAM po raz piąty, a jej lokalna odsłona - Sputnik nad Kętami. Publiczność Festiwalu miała okazję zobaczyć 7 rosyjskich filmów, oraz dwie historyjki dla dzieci. Wydarzenie stało się filmową podrożą po Rosji. Obrazy pokazane w prezentowanych w Domu Kultury filmach były tak różnorodne a jednocześnie mocne, wciągające, nierzadko uderzające, jak kraj, w którym zostały wyprodukowane. Widzowie przekonali się o wysokiej wartości nagrodzonych na festiwalach filmów takich jak: Wyspa (reż. Paweł Łungin), Wygnanie (reż. Andrzej Zwiagincew), Sala nr 6 (reż. Karen Szachnazarow) i innych.

Dla koneserów kina rosyjskiego, a także osób, które nie miały z nim bliższej styczności Dom Kultury organizuje drugą część Sputnika nad Kętami. W dniach od 25 do 29 lutego zapraszamy na kolejną dawkę ambitnego, poruszającego kina.

Program drugiej części Festiwalu:
25.02.
16.30 Otwarcie drugiej części Festiwalu połączonej z recitalem Iryny Gerus
17.00 Faust – 2011, reż. Aleksandr Sokurow
19.30 Stworzył nas jazz – 1983, reż. Karen Szachnazarow
26.02
17.00 Szczęśliwi ludzie – 2008, reż. Dmitrij Wasiukow
18.30 Moskwa nie wierzy łzom – 1979, reż. Władimir Mieńszow
27.02.
18.30 Obojętność – 2011, reż. Oleg Fliangolc
28.02.
18.30 Syberia Monamur – 2011, reż. Wiaczesław Ross
29.02.
18.00 Ironia losu – 1975, reż. Eldar Riazanow

Karnet na 4 wybrane filmy: 30 zł,
Pojedynczy bilet: 10 zł

Faust – 2011, reż. Aleksandr Sokurow, dramat
Najlepszy film festiwalowy V Sputnika nad Polską - adaptacja dzieła Goethego. Historyczne realia filmu podkreślają stroje i dekoracje z epoki, a także język niemiecki, którym posługują się aktorzy. Ideą jego powstania jest powiązanie sztuki europejskiej z rosyjską. Faust jest jednym z filmów, które potrafią zmienić życie, jak powiedział przewodniczący jury Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji uzasadniając przyznanie nagrody głównej w 2011 roku.

Stworzył nas jazz – 1983, reż. Karen Szachnazarow, komedia, musical
Lata 20-te w ZSRR. Student odeskiego technikum fascynuje się jazzem. Nie podoba się to władzom szkoły i zostaje postawiony przed wyborem: nauka, albo muzyka. Idąc za swoją pasją próbuje stworzyć zespół. Pomagają mu w tym koledzy muzycy, których Kostia zaraża swoją miłością do jazzu.

Szczęśliwi ludzie – 2008, reż. Dmitrij Wasiukow, film dokumentalny
Tytułowi szczęśliwi ludzie to mieszkańcy syberyjskiej tajgi. Pokazane jest życie myśliwych, wędkarzy i zwykłych mieszkańców wioski, którzy są spełnionymi ludźmi. Jest to film zrealizowany z udziałem prawdziwych mieszkańców syberyjskiej wioski, z którymi twórcy filmu spędzili rok.

Moskwa nie wierzy łzom – 1979, reż. Władimir Mieńszow, melodramat
Film pokazuje historię trzech dziewczyn, mieszkanek hotelu robotniczego. Podczas kilkunastu lat, które obejmuje fabuła filmu, stają się one dojrzałymi kobietami ze sporym bagażem doświadczeń. Reżyser traktuje ich codzienne losy, radości i smutki z nutką rozbawienia, ale i serdeczną życzliwością.

Obojętność – 2011, reż. Oleg Fliangolc
Akcja filmu toczy się wokół kilku dni z życia Piotra (Fiodor Bondarczuk), zakochanego w starszej od siebie i bardziej doświadczonej kobiecie, która nie jest pewna swoich uczuć. W filmie ukazane są spotkania głównego bohatera z przyjaciółmi i znajomymi: dobrymi, złymi, podejrzanymi i niebezpiecznymi. Odbywają się one w różnych miejscach Moskwy. Film przedstawia atmosferę stolicy lat 60-tych, opowiada o młodzieży, niewinności i intrydze.  Oprócz tego pojawia się śmieszna historia o psie-kosmonaucie, która przewija się przez cały film. Obraz jest częściowo animowany i wykonany w stylu radzieckiej kreskówki z lat 60-tych.

Syberia Monamur – 2011, reż. Wiaczesław Ross, dramat
Obraz późnej jesieni na Syberii. Pośrodku tajgi mieszka Iwan ze swoim siedmioletnim wnukiem Lieszką. Obaj czekają na ojca chłopaka, który zaginął dwa lata temu. Lieszka przyjaźni się z jednym z bezdomnych psów, które biegają po okolicy i zjadają wszystko, co znajdują. Pewnego dnia Iwana i Lieszkę odwiedza ich daleki krewny, który zostaje zaatakowany przez bezdomne zwierzęta i ginie bez śladu.

Ironia losu – 1975, reż. Eldar Riazanow, melodramat
Sylwestrowa noc. Tuż przed swoim ślubem Żenia udaje się z przyjaciółmi na imprezę do łaźni. Młodzi mężczyźni upijają się i wsadzają przez pomyłkę przyszłego pana młodego do samolotu. Żenia ląduje w Leningradzie. Tam znajduje mieszkanie o tym samym adresie, co jego w Moskwie. Nawet klucz pasuje do drzwi. Wchodzi do środka, poznaje młodą nauczycielkę, która tam mieszka. Efektem tego dziwnego spotkania jest rozpad związku, w którym jest kobieta.